Zeytin ağaçlarının sarmaladığı konuk evlerinden oluşan konut yerleşiminde yapılar, eski zeytin depolarının izleri üzerinde yeniden inşa edilmiştir. Yapılar doğal çevreyle uyumlarında ve bütünleşmiş mimari niteliklerinde yerel yapı kültürünü sürdürür. Konutlar taş duvarları, ahşap çatıları, geniş, gölgelikli açık alanlarının oluşturduğu mekanları ve yalın mimarileriyle doğal peyzajla bütünleşir. Ana konut yapısı arazinin kuzeyinde, deniz kenarında yer alan bir taş yapıdır. Konukevi işlevi verilen diğer taş yapı, arazinin güneyinde, ana yapıya yaklaşık 300 metre uzaklıkta, tepelere doğru uzanan bölümde yer alır. Yerleşke içinde ikinci bir konukevi olarak kullanılan ahşap ve taş karma sistemli bir yapı daha vardır. Bahçenin en yaşlı ağacı olan, kıyı kesimindeki 300 yıllık palamut ağacı, görkemli yapısı ile alanın denizden de algılanan bir işareti gibidir. Yapıların restorasyonunda, yıkılan yapıların taşlarının yanı sıra tuğla ve ahşap kullanılmıştır. Taş örgüsü, bölgenin yerel mimarisinde kullanılan dokudadır. Uygulama yerel yapı ustalarının katkılarıyla tamamlanmıştır. Yapının mimari tasarım yaklaşımında özgün yerel mimari kültürün sürdürülebilirliğini sağlamak açısından yerel mimarinin referansları, çağdaş yaşamın gerekli kıldığı ihtiyaçları karşılayarak yorumlanmıştır.