Fitoremediasyon bitkileri, kirleticilerin (örneğin ağır metaller, organik kimyasallar ve besin maddeleri) toprağı, suyu veya hava gibi çevresel ortamları arıtmak için kullanılan bitkilerdir. Fitoremediasyon, kirleticileri yok etmek yerine, bitkilerin kökleri, gövdeleri ve yaprakları aracılığıyla kirleticileri tutarak veya parçalayarak ortamdan uzaklaştırmak için doğal bir yöntemdir.
Bu bitkileri, özellikle endüstriyel kirlilik, maden sahaları, petrol sızıntıları ve atık su arıtma tesisleri gibi kirlilik kaynaklarına yakın alanlarda kullanılır. Bazı popüler fitoremediasyon bitkileri arasında su verimliliği yüksek olan salix (söğüt), populus (kavak), typha (sazlık), helianthus (ayçiçeği) ve brassica juncea (hardal) yer alır.
Fitoremediasyon bitkileri, sadece doğal ve ucuz bir yöntem değil, aynı zamanda çevre kirliliğinin azaltılmasına yardımcı olan yeşil bir teknolojidir.
Hangi bitkiler radyasyon emer?
Bitkiler, toprak, hava ve su yoluyla radyasyonu absorbe edebilirler. Bazı bitkiler, diğerlerinden daha fazla radyasyon absorbe edebilirler. Ancak radyasyonu emmek için özel bir mekanizmaya sahip değillerdir.
Ancak, bazı bitkiler radyoaktif maddeleri topraktan emerek çevredeki radyasyonu azaltabilirler. Bu bitkilere “fitoremediasyon” bitkileri denir. Radyoaktif maddeleri topraktan çıkararak, toprağı temizlerler. Örneğin, günebakan, hardal, ıspanak ve fındık gibi bitkiler, topraktan radyoaktif maddeleri absorbe ederek çevredeki radyasyonu azaltabilirler.
Ancak, bu bitkilerin radyasyonu emdikleri için insanların radyasyondan korunmalarına yardımcı olacakları anlamına gelmez. Çünkü, bu bitkilerin radyoaktif maddeleri vücutlarına emebileceği ve insan sağlığı için zararlı olabileceği bilinmektedir.
